นานแค่ไหน?
posted on 01 Jan 2011 21:12 by lonelyspaceIf i could escape!
posted on 27 Jul 2008 19:55 by lonelyspaceช่วงนี้เรื่องเยอะ แต่ทำไงได้ อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด..
ช่วงนี้อยู่ดีๆ ก็ได้เจอกับคนที่ไม่คิดว่าจะเจอสองครั้งในอาทิตย์เดียว แถมยังเจอพร้อมกับคนที่เราไม่คิดอยากให้เค้าเจอ .. รู้สึกเหมือนเห็นแก่ตัว แต่เราไม่อยากให้เค้าคิดว่า เรามีใคร หลังจากเราไม่ได้คุยกัน เพราะเราก็ไม่ได้มีใครจริงๆ .. คนนี้ เราเป็นได้แค่เพื่อนกัน แต่ถ้ามองจากสายตาคนภายนอกใครๆ ก็ต้องคิด .. อยากให้รู้จริงจริ๊ง คนที่เรายังสนใจมีแค่เธอคนเดียวนะ
ยังกับมีญาณ ไม่รู้ทำไม ช่วงนี้ไม่รู้ทำไม นึกถึง .. เค้า .. ไปซะทุกอย่าง (ทั้งที่คิดว่าไม่คิดอะไรแล้วเชียว) แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอกันแบบนี้เลยจริงๆ T-T
เรื่องอีกเรื่องสำหรับช่วงนี้ เป็นเรื่องจริงๆ คือมีเรื่องกับชาวบ้านไปทั่ว ก็ทำไมล่ะ ทำไมชอบมารุกล้ำอณาเขตชีวิตส่วนตัวของเราจัง ขอเราอยู่เงียบๆ คนเดียวบ้างไม่ได้เหรอ เหนื่อยมาก อย่าทำให้เราเหนื่อยไปกว่านี้ได้มั๊ย..
ช่วงนี้เราดูเป็นคนไม่แคร์สังคมมาก ที่ผ่านคงเยอะไปจริงๆ ตอนนี้เลยรู้แค่ว่าทำอะไรแล้วสบายใจ เราก็จะทำ ดูเป็นผู้หญิงแรงๆ สมจริงสมจังขึ้นมากที่เดียว รำคาญก็แค่ขี้ปากคนเท่านั้นแหละ .. แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้เราสบายใจที่จะเป็นแบบนี้ใครก็ทำไรเราไม่ได้
มีแค่บางที ที่รู้สึกแคร์ใครบางคน แต่เค้าก็ไม่เคยรับรู้อยู่แล้ว ทำไมน๊อ คิดถึงคนที่ควรคิดด้วยดีกว่ามั๊ย เมื่อไหร่เราจะใช้กรรมกันหมดซักทีน๊อ
edit @ 27 Jul 2008 20:45:42 by lonely space~
Making decision--R u in??
posted on 10 Jul 2008 23:35 by lonelyspaceเหนื่อย ....
ชีวิตมีหลายเรื่องให้ต้องคิด
จะสอบ .. อ่านหนังสือ (แล้วตอนนี้ทำไรอยู่ ฮ่าๆๆๆ)
ทำงาน .. ไม่เคยได้ลืมหูลืมตา
อยากชอป .. ต้องอดทน เพื่อคอนโด
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกแระ .. คราวนี้อาจจะต้องเจ็บกว่า เฮ้อ .. อีกแล้วเหรอ
ชัดเจนจริงๆ .. ทำไงดี
สิ้นเดือนนี้ ต้องเจอกันเหรอ .. ไม่มีอะไรหรอกมั๊ง
สู้ๆ นะ Panda ทำให้ได้นะ .. โย่ว
ปล.เสาร์อาทิตย์นี้ทำข้อสอบให้ได้นะ สาธุ๊
Still i miss u somehow::
posted on 20 May 2008 23:41 by lonelyspace20 May 08 23:56 :: around 170 days after my BD
ไม่ได้เขียนบล๊อกมานานมาก ครั้งล่าสุดคือก่อนปีใหม่ (นานจริงๆ ด้วย) นี่ก็ผ่านปีใหม่มาเกือบครึ่งปี แต่ความรู้สึกวันนี้มันเยอะจริงๆ เลยรู้สึกว่าเอามันออกไปบ้าง คงจะดี (เผื่อจะดีขึ้นนะ)
จะว่าไปก็รู้สึกแบบนี้มาได้ซักพัก กับความรู้สึกไม่มั่นคง ความรู้สึกอ่อนไหว คิดถึงเพื่อนบางคนที่จากไป ถ้าจะให้เรียกจริงๆ ก็คือ เพื่อนที่เราตัดสินใจเดินออกมาคนเดิม คนเดียว นั่นแหละ
นานมากแล้วที่ไม่ได้รู้ความเป็นไป นานมากแล้วที่ไม่ได้ยินเสียง นานมากแล้วที่ไม่มีข้อความที่คุ้นเคยผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทั้งที่จริงๆ เหมือนเราอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง แต่.. ทำไมแค่การเริ่มต้นหาเรื่องซักเรื่องมาคุยกันมันถึงยากนัก
หลายเดือนที่ผ่านมา ยอมรับว่าทำตัวแย่มาก ทำเรื่องไร้สาระมากมาย เที่ยวหนัก ดื่มหนัก ลองไอ้ของที่ไม่เคยลอง ไม่ดูแลตัวเอง พยายามคิดว่าคนอื่นๆ จะแทนกันได้ แต่.. ไม่เคยมีใครเลย ไม่เคยรู้สึกดีขึ้นเลย ไม่เคยจริงๆ
วันนี้ความรู้สึกที่ว่า มันรุนแรง อยากพูด อยากทัก อยากคุย อยากกลับไปเหมือนเดิม ซึ่งที่พูดมาทั้งหมด ไม่มีทางเลยซักอย่าง เพียงเพราะแค่วันนี้มีเพื่อนพูดถึงใครคนนั้นขึ้นมาด้วยบรรยากาศปกติ แต่จะมีใครรู้บ้างรึป่าว ว่า เพื่อนคนนี้ไม่ปกติแล้ว คงเหมือนคนเป็นแผล แล้วโดนอะไรมาสะกิด เลยเกิดความรู้สึกจี๊ด ผสมกับบรรยากาศแปลกๆ ในวันฝนตก คงไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ นอกจากคำบางคำที่อยากบอก -- เราคิดถึงเธอ--
ประเด็นคือ ครึ่งปีแล้ว เค้าคงลืมไปหมด แต่เรา..ยังคงจำ สิ่งที่ควรทำคืออะไรเหรอ ไม่เคยมีอะไรที่เราทำได้จริงๆ ทำไมน๊าถึงมีแต่เรื่องดีๆ ให้นึกถึง
สุดท้าย สิ่งที่เราอยากบอกก็คือ ..เราคิดถึงเธอมาก.. วันนึงเราจะกลับไปเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั๊ย เราอยากให้มีวันนั้น อยากให้มีจริงๆ
edit @ 21 May 2008 00:06:56 by lonely space~