Fragile gal~

ช่วงนี้เรื่องเยอะ แต่ทำไงได้ อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด..

ช่วงนี้อยู่ดีๆ ก็ได้เจอกับคนที่ไม่คิดว่าจะเจอสองครั้งในอาทิตย์เดียว แถมยังเจอพร้อมกับคนที่เราไม่คิดอยากให้เค้าเจอ .. รู้สึกเหมือนเห็นแก่ตัว แต่เราไม่อยากให้เค้าคิดว่า เรามีใคร หลังจากเราไม่ได้คุยกัน เพราะเราก็ไม่ได้มีใครจริงๆ .. คนนี้ เราเป็นได้แค่เพื่อนกัน แต่ถ้ามองจากสายตาคนภายนอกใครๆ ก็ต้องคิด .. อยากให้รู้จริงจริ๊ง คนที่เรายังสนใจมีแค่เธอคนเดียวนะ

ยังกับมีญาณ ไม่รู้ทำไม ช่วงนี้ไม่รู้ทำไม นึกถึง .. เค้า .. ไปซะทุกอย่าง (ทั้งที่คิดว่าไม่คิดอะไรแล้วเชียว) แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอกันแบบนี้เลยจริงๆ T-T

เรื่องอีกเรื่องสำหรับช่วงนี้ เป็นเรื่องจริงๆ คือมีเรื่องกับชาวบ้านไปทั่ว ก็ทำไมล่ะ ทำไมชอบมารุกล้ำอณาเขตชีวิตส่วนตัวของเราจัง ขอเราอยู่เงียบๆ คนเดียวบ้างไม่ได้เหรอ เหนื่อยมาก อย่าทำให้เราเหนื่อยไปกว่านี้ได้มั๊ย..

ช่วงนี้เราดูเป็นคนไม่แคร์สังคมมาก ที่ผ่านคงเยอะไปจริงๆ ตอนนี้เลยรู้แค่ว่าทำอะไรแล้วสบายใจ เราก็จะทำ ดูเป็นผู้หญิงแรงๆ สมจริงสมจังขึ้นมากที่เดียว รำคาญก็แค่ขี้ปากคนเท่านั้นแหละ .. แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้เราสบายใจที่จะเป็นแบบนี้ใครก็ทำไรเราไม่ได้

มีแค่บางที ที่รู้สึกแคร์ใครบางคน แต่เค้าก็ไม่เคยรับรู้อยู่แล้ว ทำไมน๊อ คิดถึงคนที่ควรคิดด้วยดีกว่ามั๊ย เมื่อไหร่เราจะใช้กรรมกันหมดซักทีน๊อ

edit @ 27 Jul 2008 20:45:42 by lonely space~

เหนื่อย ....

ชีวิตมีหลายเรื่องให้ต้องคิด

 จะสอบ .. อ่านหนังสือ (แล้วตอนนี้ทำไรอยู่ ฮ่าๆๆๆ)

 ทำงาน .. ไม่เคยได้ลืมหูลืมตา

 อยากชอป .. ต้องอดทน เพื่อคอนโด

ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกแระ .. คราวนี้อาจจะต้องเจ็บกว่า เฮ้อ .. อีกแล้วเหรอ

ชัดเจนจริงๆ .. ทำไงดี

สิ้นเดือนนี้ ต้องเจอกันเหรอ .. ไม่มีอะไรหรอกมั๊ง

สู้ๆ นะ Panda ทำให้ได้นะ .. โย่ว

ปล.เสาร์อาทิตย์นี้ทำข้อสอบให้ได้นะ สาธุ๊

20 May 08 23:56       :: around 170 days after my BD

ไม่ได้เขียนบล๊อกมานานมาก ครั้งล่าสุดคือก่อนปีใหม่ (นานจริงๆ ด้วย) นี่ก็ผ่านปีใหม่มาเกือบครึ่งปี แต่ความรู้สึกวันนี้มันเยอะจริงๆ เลยรู้สึกว่าเอามันออกไปบ้าง คงจะดี (เผื่อจะดีขึ้นนะ) 

จะว่าไปก็รู้สึกแบบนี้มาได้ซักพัก กับความรู้สึกไม่มั่นคง ความรู้สึกอ่อนไหว คิดถึงเพื่อนบางคนที่จากไป ถ้าจะให้เรียกจริงๆ ก็คือ เพื่อนที่เราตัดสินใจเดินออกมาคนเดิม คนเดียว นั่นแหละ

นานมากแล้วที่ไม่ได้รู้ความเป็นไป นานมากแล้วที่ไม่ได้ยินเสียง นานมากแล้วที่ไม่มีข้อความที่คุ้นเคยผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทั้งที่จริงๆ เหมือนเราอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง แต่.. ทำไมแค่การเริ่มต้นหาเรื่องซักเรื่องมาคุยกันมันถึงยากนัก

หลายเดือนที่ผ่านมา ยอมรับว่าทำตัวแย่มาก ทำเรื่องไร้สาระมากมาย เที่ยวหนัก ดื่มหนัก ลองไอ้ของที่ไม่เคยลอง ไม่ดูแลตัวเอง พยายามคิดว่าคนอื่นๆ จะแทนกันได้ แต่.. ไม่เคยมีใครเลย ไม่เคยรู้สึกดีขึ้นเลย ไม่เคยจริงๆ

วันนี้ความรู้สึกที่ว่า มันรุนแรง อยากพูด อยากทัก อยากคุย อยากกลับไปเหมือนเดิม ซึ่งที่พูดมาทั้งหมด ไม่มีทางเลยซักอย่าง เพียงเพราะแค่วันนี้มีเพื่อนพูดถึงใครคนนั้นขึ้นมาด้วยบรรยากาศปกติ แต่จะมีใครรู้บ้างรึป่าว ว่า เพื่อนคนนี้ไม่ปกติแล้ว คงเหมือนคนเป็นแผล แล้วโดนอะไรมาสะกิด เลยเกิดความรู้สึกจี๊ด ผสมกับบรรยากาศแปลกๆ ในวันฝนตก คงไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ นอกจากคำบางคำที่อยากบอก -- เราคิดถึงเธอ--

ประเด็นคือ ครึ่งปีแล้ว เค้าคงลืมไปหมด แต่เรา..ยังคงจำ สิ่งที่ควรทำคืออะไรเหรอ ไม่เคยมีอะไรที่เราทำได้จริงๆ ทำไมน๊าถึงมีแต่เรื่องดีๆ ให้นึกถึง

สุดท้าย สิ่งที่เราอยากบอกก็คือ ..เราคิดถึงเธอมาก.. วันนึงเราจะกลับไปเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั๊ย เราอยากให้มีวันนั้น อยากให้มีจริงๆ

edit @ 21 May 2008 00:06:56 by lonely space~

เรากลับไปเป็นเพื่อนกันแล้วจริงๆ เหรอ...

ไม่สิ บางทีเราอาจจะสูญเสียความเป็นเพื่อนระหว่างกันและกันไปแล้วก็ได้ เพราะตอนนี้คำพูดที่เราคุยกัน ในช่วงเกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา นับเป็นคำได้ไม่ยากเลย และทุกๆ ครั้ง เค้าต้องเป็นคนทัก หรือ โทรมาก่อน ทุกทีไป

แต่... รู้รึป่าว คนที่เจ็บปวดกับการทำแบบนี้ที่สุด คือ -- เราเอง -- ทุกครั้งที่เค้าทักทายมา เราคุยกับเค้าได้ไม่กี่คำ คำพูดที่สรรหามาคุยกัน ไม่รู้มันหดหายไปไหน จนสุดท้ายก็กลายเป็นเงียบไปทั้งสองฝ่าย ถ้าจะโทษใครซักคน ก็โทษเราเถอะ ถ้าเค้ายังรับรู้ได้ อยากให้รู้เหลือเกินว่าเราเสียใจมาก ถ้าเลือกได้ (ทั้งที่เรารู้สึกว่าเราไม่ได้มีสิทธิเลือกเลย) เราอยากเลือกที่จะไม่ต้องเดินกันมาไกลขนาดนี้ อยากเป็นเพื่อนที่คุยกันได้สนิทใจ อยากเป็นแค่เพื่อนที่คุยเล่น ปรึกษากันได้ เหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆ ที่ผ่านมา

มีหลายคนถามว่า ..เค้า.. ผิดอะไร เราถึงต้องเลิกคุยกับเค้าด้วย ใช่ เค้าไม่ผิดหรอก เราต่างหากที่ผิดเอง ที่เห็นแก่ตัว ไม่อยากเดินไปไกลมากกว่านี้แล้ว เพราะเรายังไม่เห็นตอนจบของเรื่องนี้เลยซักที รู้แต่ว่า นานไป มันคงไม่ดีกับใครเลย ห ยุ ด เสียตั้งแต่ตอนนี้จะดีกว่ามั้ย

เคยมีคนบอกว่า ของบางอย่าง เราจะเห็นค่าของมันก็เมื่อสูญเสียมันไป ... แล้วสำหรับเค้าล่ะ เราเป็น ของบางอย่าง บ้างรึป่าว เมื่อไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบกลับ คำตอบที่ได้คงแปลเป็นอย่างอื่นไม่ได้อยู่แล้ว

::ขอบคุณงานหนักๆ ที่ทำให้เราลืม (ได้ในชั่วขณะหนึ่ง)

::ขอบคุณเพื่อนๆ ที่อาการหนักกว่า เรื่องของเราดูเล็กไปเลย แล้วก็ ขอโทษนะ ที่เราไม่ได้เป็นศิราณีที่ดีเหมือนเมื่อก่อน เรื่องของเรายังเอาตัวไม่รอด เราไม่อยากให้ใครแย่ไปกว่านี้ แต่ยังไงก็ขอให้ทุกเรื่องผ่านพ้นไปด้วยดี อย่างน้อย ถ้าต้องเจ็บก็ขอให้น้อยที่สุดแล้วกัน

::ขอโทษเธอด้วย เราอาจเหมือนคนเอาแต่ใจ ตัดสินใจ เออออ ทุกอย่าง แต่ เราว่า นี่คงเป็นทางที่ดีที่สุด สำหรับเพื่อนแย่ๆ อย่างเรา วันที่เราตัดใจกลับมาเป็นเพื่อนกับเธอได้จริงๆ ไม่รู้เธอยังอยากจะเป็นเพื่อนกับเราอยู่มั๊ย .. เราคิดถึงเธอนะ คิดถึงจริงๆ

edit @ 24 Dec 2007 00:38:08 by lonely space~

เคยสงสัยว่า การที่เราตัดสินใจบอกความรู้สึกลึกๆ ของเรากับใครบางคน พร้อมกับบอกว่าเราคงไม่ออกไปเจอเค้าเหมือนที่เคยอีกแล้ว เค้าจะยอมปล่อยเราไปง่ายๆ รึป่าว พร้อมๆ กับจะยังพยายามเป็นเพื่อนกับเราอยู่อีกมั๊ย

ช่วงแรกที่เราบอกเค้า เค้าก็พยายามทำเสียงใส บอกว่า โอเค เหมื่อนกับที่เราพยายามทำเสียงใส เพื่อให้คนอื่นๆ คิดว่า เราไม่ได้เป็นอะไร (ทั้งที่จริงๆ อาการมันเริ่มมากกว่า แค่ "อะไร" แล้วล่ะ) ช่วงแรกๆ เค้าก็พยายามทักเราเหมือนปกติ แต่..ก็เป็นที่เราเองที่ยังทำใจไม่ได้ที่จะคุยกะเค้าเหมือนเดิม แล้วก็นั่นล่ะ อย่างที่บอก เค้าเป็นเราภาคผู้ชาย เพราะความอดทนช่างต่ำเหลือเกิน ชวนเราคุยได้ไม่เท่าไหร่ เดี๋ยวนี้เลยเหมือนกลายเป็นคนแปลกหน้า ไม่อยากจะนับว่านานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้คุยกัน เพราะยิ่งคิดจะยิ่งเครียดปล่าวๆ

โชคดีที่ช่วงนี้งานหนักมากกกกกกกกกกกกก..ก เลยทำให้มีเวลามาคิดถึงเรื่องนี้น้อยลง แต่ก็นั่นล่ะ ไม่ได้หมายความว่าเราจะเลิกนึกถึงมันไปได้

เฮ้อ อยากรู้จริงๆ เค้าจะรู้สึกว่า อะไรบางอย่างมันขาดหายไปจากชีวิต เหมือนที่เรารู้สึกบ้างรึป่าว

เราก็คงได้แต่สงสัยเงียบๆ อยู่คนเดียวว่า .. มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ กับการไม่รู้สึกอะไร เมื่อมีใครบางคนหายไปจากชีวิต นั่นสิ มันง่ายอย่างนั้นเลยเหรอ